Prinsenland dames behoudt koppositie

MZC’11 VR3 (1) – Prinsenland VR1 (3)

Al een paar weken hebben we naar deze wedstrijd toegewerkt. We waren heel eerlijk gezegd toch een beetje bang. De allereerste wedstrijd van deze competitie was tegen MZC’11. We speelden gelijk, 5-5. En was het een leuke wedstrijd? Nou nee, vrouwenvoetbal gaat niet altijd over rozen. Nu een half jaar laten was de drang nog groter om te winnen, we staan immers bovenaan. Wisten jullie vast wel ;).

We besloten om vroeg te vertrekken naar het zonnige (vandaag eerder grijze) Zeeland. De 1 stond al om kwart voor 12 ingetapet en al, dus klaar om te gaan. De auto’s gingen op pad en zoals het spreekwoord luid: er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden. Eén auto nam dat wel heel serieus en dacht gelijk een roadtrip door Zeeland te maken. Na elk hoekje en straatje van Zeeland te hebben gezien, waren ze eindelijk aangekomen.

De coach en trainer kwamen de kleedkamer in om de meiden nog zenuwachtiger te maken dan dat ze al waren. De opstelling werd medegedeeld. Ashley in het doel, Anouk laatste vrouw met links Nathalie en rechts Veronique. Voor Anouk stond Melieke. Samantha rechtshalf en Cindy op links. Joyce en Kaylee op het midden. Voorin Emmelijn en Marleine.

De dames stonden klaar voor de strijd en de scheids startte de wedstrijd. We gingen er vol tegen aan, maar onze tegenstander ook. De eerste 2 à 3 kansen waren voor ons. Deze werden helaas niet benut. MZC’11 kwam steeds dichter bij ons doel, maar gelukkig werd deze door de verdediging of de keepster tegen gehouden. MZC’11 is een fysieke ploeg, dus wij moesten het hebben van het snelle rennen of overspelen. De wedstrijd ging gelijk op, iedereen had zo’n zijn kansen. Totdat de scheids besloot een pingel tegen ons te geven. Hij was van mening dat Ashley gevaarlijk uit haar doel kwam en zo een spits mee nam naar de grond. Na enige discussie werden we kalm, laat MZC’11 maar de penalty nemen. Onze ijzersterke Ashley hield de bal tegen en zelfs de rebound werd niet benut door MZC’11. Met nog meer motivatie en vechtlust ging het spel verder. Hoeveel vrije trappen er deze wedstrijd zijn genomen, was op een gegeven moment niet meer bij te houden. Gelukkig was het Prinsenland die steeds meer op de helft van MZC’11 aan het voetballen was.

Er leek ook geen einde aan de eerste helft te komen, maar daar was dan toch de scheids die voor rust floot. In de kleedkamer waren we niet echt vrolijk. Ook niet somber, maar we wisten het gewoon even niet. De coach en trainer zeiden dat het helemaal niet slecht ging. We hebben genoeg kansen en op een gegeven moment komt het doelpunt echt wel. We waren de betere ploeg en nu moesten we dat nog omzetten in doelpunten. Er werd wat gewisseld: Nathalie was gewisseld voor Kelly, Samantha ging eruit voor Beau. Beau nam plaats op het midden en Kaylee schoof een plaatsje op naar rechts.

De eerste 20 minuten waren precies hetzelfde als de eerste helft. Kansen, kansen en nog meer kansen. Maar daar kwam dan eindelijk het verlossende doelpunt. Emmelijn had de bal op het midden en schoot naar rechts. Daar liep Kaylee met alleen haar tegenstander. Ze liep haar voorbij en stond 1 op 1 met de keepster. Ze schoot met het puntje van haar schoen de bal over de keepster heen, in het doel. Het gejuich en geschreeuw was volgens mij in Brabant te horen, zo blij waren we. We waren los en NU vasthouden.

Maar ja, dat vasthouden ging alleen iets lastiger. Binnen 5 minuten had ook MZC’11 de bal in het net van Prinsenland gekregen. De koppies van Prinsenland gingen hangen. En we begonnen weer bij het begin. Toch kwam er een deja vu. Dit keer was het Cindy die de bal van de linkerkant naar de rechterkant wist te krijgen. En daar liep Kaylee weer alleen met haar tegenstander en kwam weer 1 op 1 met de keepster. En schoot weer met het puntje van haar schoen de bal over de keepster. En toen hoorde je weer het gejuich in Brabant. Het tweede doelpunt was bijna identiek aan het eerste doelpunt, maar dat maakt niet uit. We zijn er weer en dit keer wel vasthouden. En dat lukte aardig. Onze verdediging en keepster stonden ijzersterk te voetballen en MZC’11 kwam er met geen mogelijkheid doorheen. Het middenveld sloot aan en we gingen meer combineren. Onze spitsen stonden scherp in de hoop nog een doelpuntje mee te pakken. Emmelijn had nog een mooi schot van afstand, maar deze ging net over. De minuten tikte weg en we zaten te wachten op het fluitsignaal van de scheids. Toch wist Veronique vanuit rechtsachter de bal helemaal linksvoor te krijgen. Marleine zag haar kans en nam de bal mee naar het doel. En schoot. En ja hoor in de linker hoek, hij zat erin!! Door het dolle heen en huppelend als pasgeboren veulens gingen de dames van Prinsenland het veld over. Twee minuten later besloot de scheids er een einde aan te maken en floot af.

Troste coach en trainer gingen de dames van Prinsenland af voor een schouderklopje en gaven de verlossende woorden dat we niet uit hoefden te lopen. Met een kratje radler (met dank aan Joyce) hebben we de overwinning gevierd in de kleedkamer.

Volgende week mogen we weer afreizen naar Zeeland. Dit keer iets dichterbij, namelijk Bruinisse. Om 12 uur begint de wedstrijd, we zien jullie daar!