Weer drie punten voor Prinsenland Dames

Het begon ’s ochtends al. De verhalen over de nachtmerries van die nacht. De één had een sprint wedstrijd verloren bij All you need is love. De ander had kon haar tegenstander niet bijhouden en schoot meer scheef dan recht. En nog een derde was bang voor een blessure. En je weet wat Marco Borsato zegt: Dromen zijn bedrog, maar als je wakker wordt….. dan droom ik nog.

Toch stonden alle dames van Prinsenland weer fris en fruitig om 11 uur in de kantine. Alleen Joyce miste we vandaag, maar alsnog genoeg wissels op de bank. De opstelling was als volgt: Ashley in het doel. Anouk laatste vrouw met Melike voor haar. Nathalie linksback en Veronique Rechtsback. Cindy linkshalf en Samantha rechtshalf. Beau en Kaylee op het midden. Emmelijn en Marleine in de spits.

We zagen vanaf het begin al dat de tegenstander anders was dan de vorige keer; een stuk jonger. Het fluitsignaal klonk en we wilden meteen druk zetten. Maar dit kwam er niet echt uit. De eerste helft liepen wij achter de dames van Tholense Boys aan. Ze waren snel en speelde goed samen. Dit was heel anders dan de vorige keer toen wij uit speelde bij Tholense Boys. De kansen die wij hadden werden niet benut en onze verdediging kreeg het te vaak lastig. Tholense Boys had 1 kans en deze zat er gelijk in. We stonden 0-1 achter. De frustratie kwam omhoog. Hoe kan dit? En wat doen we verkeerd? Er waren genoeg kansen. Cindy en Samantha kwamen vanaf de zijkant vaak mee naar voren en hadden zo hun kansen. Beau en Kaylee probeerde ook het doel te vinden en zo vaak mogelijk aan te sluiten bij de spitsen. En Marleine en Emmelijn gingen echt voor de hoekjes of de lange afstand schoten, maar de keepster leek wel honing te hebben. Alle ballen kwamen in de handen van de keepster.

Totdat we er genoeg van hadden en Emmelijn de 1-1 scoorde. Zo, die zit en nu verder oppakken. Het fluitsignaal klonk weer en we zetten meteen druk. Nog geen minuut later was het Marleine die de 2-1 in het doel wist te krijgen. De rollen waren omgedraaid. Tholense Boys stond perplex.

Niet veel later werd Marleine in de 16 onderuit gehaald. Doorgebroken speelster onderuit, betekent een penalty voor Prinsenland dames. Met grote spijt werd deze niet benut door Kaylee. Laat ik 1 ding zeggen: Dromen zijn bedrog, maar als ik wakker word dan droom ik nog. Die Marco heeft dan toch gelijk.

De strijd werd steeds feller en daarom was het maar goed dat het rust was. Iedereen kon onder het genot van een kopje thee wat rustiger worden. Door de positieve woorden van leider René, gingen we met volle moed de tweede helft in. Een stuk minder frustratie en meer voetbal. Dit kwam gelukkig ook naar voren. We hadden ons zelf herpakt en wisten elkaar meer te vinden.

Cindy was gewisseld voor Babet, Samantha voor Romy en Nathalie voor Kelly. “Welkom terug Kelly, je eerste wedstrijd na een lange tijd en wat deed je het goed!”.

In de tweede helft konden we onszelf meer complimentjes geven dan in de eerste helft. Ashley had een super mooie kans voor Tholense Boys weg getikt met haar vingertoppen. Anouk bewaarde de rust achterin met haar verdedigers Veronique, Melike en Kelly (en in de eerste helft met Nathalie). In het midden zorgde Beau ervoor dat de sterkste speelster van Tholense Boys geen doelpunt kon maken. Babet en Romy gingen vaak mee naar voren en probeerde een doelpuntje mee te pikken, maar dit lukte helaas niet. En Kaylee was de vrije vrouw en zorgde voor het opvullen van de gaten. Marleine en Emmelijn waren er om de doelpunten te maken en zij vonden het doel vaak. Marleine wist in de tweede helft de cijfers te verdubbelen. Een einduitslag van 4-1.

Het werd gevierd met een frietje van onze leider Rene. Ze waren heerlijk, bedankt! Dat winnen smaakt ook heel goed en dit willen we vooral vasthouden. Volgende week zijn we vrij door de carnaval. Blijkbaar zijn er mensen die dit vieren.. Vraag me niet waarom ;), haha.

Op 4 maart spelen we de wedstrijd tegen MZC’11 VR om 14.30 uur in Zierikzee. Zie ik jullie daar?