Wedstrijdverslag 29 oktober 2016 VV Prinsenland 3 – VVC’ 68 6

In de aanloop naar de topper op 5 november tegen Stavenisse moesten we eerst afrekenen met onze buren van VVC’ 68 uit Halsteren. Wat wisten we van VVC, een wisselvallige ploeg, de ene keer verlies, de andere keer een winstpartij, een alles of niets ploeg dus, kortom, lastig in te schatten. Uiteraard waren wij als koploper de favoriet en de te kloppen ploeg. Ook deze week waren we vrijwel compleet en kregen we een speler van het tweede tot onze beschikking. Deze keer waren Henk (vakantie) en Thijs (blessure) er niet bij. Onder een heerlijk najaarszonnetje bleek VVC een niet al te oude ploeg te hebben met gewoon leuk voetbal, echter wij waren wederom beter en dat was te zien in de verhoudingen op het veld. Deze keer gewoon weer eens lekker op het gras, op het hoofdveld wel te verstaan. Wat dat betreft is dat voor de ras voetballers onder ons toch echt veel lekkerder als het kunstgrasveld. De krachtsverhoudingen waren duidelijk, er waren amper 8 minuten gevoetbald of het stond al 1-0 voor ons, Joost de Schutter pikte zijn doelpuntje weer mee. Hij heeft een wat grote mond, zoals hij zegt, ik scoor altijd, hij maakte het toch weer waar. Maar er komt een dag!! 6 minuten later lag de tweede al in het netje. Een mooi opgezette aanval werd door Tommetje Tosti lekker ingeschoten, 2-0 en dat al binnen 15 minuten. Hierna lieten we de touwtjes wat los en speelden we de eerste helft op ons gemakje uit. Gezien de leeftijd van sommige onder ons, ook wel eens lekker. Na rust, veranderde er weinig tot niets aan de verhoudingen, in de 46e minuut liepen we alweer uit naar 3-0 en kon de keeper van VVC weer het balletje uit het net vissen. Niels “ wervelwind” Kroes bekroonde een lekkere wedstrijd met zijn eerste doelpunt deze middag. Wij dicteerden de wedstrijd, VVC liep achter de feiten aan. Na amper twintig minuten was het weer raak, deze keer scoorde Ralf, 5-0. Een paar minuten voor tijd scoorde Niels Kroes zijn tweede doelpunt, eindstand 6-0. Een vrij simpele zege, drie punten in de knip en geen blessures verder opgelopen. Een uitstekend resultaat zo aan de vooravond van de topper de week erna tegen SPS. Deze week geen speler of sukkel van de week uitgereikt, daar er al enkele voetballers andere verplichtingen hadden en we niet meer compleet waren aan het einde van de middag.

Wedstrijdverslag 5 november 2016 SPS 3 – VV Prinsenland 3

Vandaag stond de topper tegen SPS op het programma, want SPS stond niet voor niets op de tweede plaats. Aan de andere kant, de strijd om de eerste paar plaatsen onder ons is behoorlijk aan de gang. De een na de andere ploeg verspeeld punten, met als resultaat dat wij bijna elke week een topper in het verschiet hebben, die van koploper tegen de nummer twee. Deze week was het de eer aan SPS om als nummer 2 tegen ons te ballen. Uit naar Poortvliet, waar, jawel, Poortvliet. Poortvliet staat uiteraard bekend om zijn meubelboulevard, dat wisten we, maar wat moesten we deze keer verwachten van SPS 3. Een ploeg die, zoals we van onze scouts hadden gehoord, een mix was tussen heel oud en piepjong. Dus hoe wat dat konden inschatten was lastig. In de ochtend was het nog een heerlijk voetbaltemperatuurtje, maar aangekomen in Poortvliet, wat toch weer iets zuidelijker ligt dan Dinteloord, viel dat wat tegen. Het was droog, maar daar was alles mee gezegd. De temperatuur ging snel naar beneden en donkere wolken verschenen boven ons veld, als dat maar geen voorteken was. Ook de leeftijd van de scheidsrechter was geen goed voorteken, net als de wedstrijd tegen WHS uit. Ook deze man was de gerechtigde pensioenleeftijd ver overschreden. Aangezien we hier perse met drie punten Poortvliet wilden verlaten, begonnen we in de sterkst denkbare opstelling, dus met Henk en Carlo in de spits. We begonnen wat nerveus aan de wedstrijd, we leden in de eerste paar minuten behoorlijk wat balverlies, dekten op het middenveld niet kort genoeg en moesten elkaar duidelijk even zien te vinden.
Zoals onze scouts hadden voorspeld, het bleek inderdaad een aardige ploeg met een behoorlijke mix te zijn. Wat deze scout niet had verteld, dat die oudjes toch nog best aardig konden voetballen. De eerste minuten waren dan ook voor SPS, en wij liepen er iets achteraan. Echter, nadat de eerste minuten verstreken waren, kwamen we toch wat beter ins ons spel, we vonden elkaar wat makkelijker en kregen weer vertrouwen in ons zelf. Nadat we de eerste aanvalsgolven hadden overleefd kregen ook wij enkele kansen. Ook Niels kreeg lekker wat ruimte en liep van links naar rechts over het veld, de oudjes wat te dollen en te plagen. Ze hielden alleen niet zo van het “panna” gedrag van Niels Kroes. Daar is misschien wat voor te zeggen, hahahaha. Niels had het alweer aan de stok met een van de oudste op het veld. Na een panna werd Niels even vaderlijk toegesproken en werd hem even duidelijk gemaakt dat hij dat niet meer moest flikken. Ach, daar moet opa maar tegen kunnen vond Niels, en terecht. Een vrije trap was het gevolg. Kort na deze vrije trap werd het spel beter en uit een mooie aanva, van achteren uit opgezet belande de bal bij Carlo. Carlo zag Henk al diepgaan en speelde Henk slim aan. Met een venijnig schot laag in de hoek kon Henk de keeper van SPS verschalken, 0-1. Na de 0-1 kregen we wat meer grip op de wedstrijd, dat was ook goed ook, want we speelden vooral tegen ons zelf, echter hadden we wel te maken met een scheidsrechter die af en toe toch wat dubieuze beslissingen nam. Zo werd Tommetje Tosti voor 10 minuten van het veld gestuurd, waarvoor, we weten het nog niet. Maar, zoals we ook elke week tegen elkaar zeggen, daar mag het niet van afhangen en moeten we de beslissingen van de scheidsrechter accepteren. Een kwartier later kopte Joost de Schutter na een schitterende voorzet van Carlo de 0-2 binnen, dat was een lekker gevoel. Echter kort daarna, door wat onachtzaamheden, scoorde SPS de 1-2, wat tevens de ruststand betekende. Na rust was het over en weer wat slordig, dubieuze beslissingen van de scheids, het weer etc. Het spel werd er niet beter op. Ook aan de zijlijn werd het allemaal wat onrustig en soms even niet vriendelijk, maar ach, ook dat hoort soms bij het voetbal, voetbal is toch emotie. Het resulteerde wel in de gelijkmaker door Corne van SPS. Corne, toevallig wisten Mark en ik zijn naam, want hij stelde zich netjes voor toen hij halverwege de eerste helft in het veld kwam. Hoewel, dit was niet helemaal toevallig, lang verhaal. Maar Corne schoot hem wel snoeihard in de bovenhoek, er ging wel een klein slippertje aan vooraf, toch Rutger? Het spel werd grimmiger en SPS moest af en toe behoorlijk aan de noodrem trekken om ons van scoren af te houden, dit lukte echter met veel medewerking van de al genoemde scheidsrechter. Toch lukte het ons om nogmaals te scoren, Niels Kroes schoot de 2-3 binnen, een paar minuten voor tijd. Met nog een paar minuten te spelen kreeg SPS op een gevaarlijke plek nog een vrije trap mee. Net buiten de zestien, maar deze ging meters over en naast. Eindelijk klonk het laatste fluitsignaal van deze middag, de punten waren binnen, zwaar bevochten maar zeker verdiend. Na een toch iets te koude doche, wat zijn wij dan toch blij met onze warme douches, werden de prijzen uitgereikt in de kantine van SPS. De sukkel van de week ging deze week denkbeeldig naar de scheidsrechter, alleen hebben we deze verstandiger wijs maar niet uitgereikt. De speler deze week, met kop en schouders, was Ralf, wat liep hij deze middag te buffelen, chapeau Ralf. Ook werd deze keer weer de beker uitgereikt voor waardevolste speler. Deze keer was dat Joost, altijd aanwezig, altijd positief, niets is teveel en bovendien, hij scoort inderdaad iedere week, gefeliciteerd Joost.

Volgende week de uitwedstrijd tegen Vosmeer, aanvang 14.30 uur.