Prinsenland dames weet met 9 man te winnen van yerseke

St Yerseke/Wemeldinge VR 1 (1) – Prinsenland VR 1 (2)
Het weekend is van start en dat betekent voor de Prinsenland dames dat zij weer een potje mogen voetballen. Dit keer in Yerseke. Om 11 uur mochten we verzamelen bij de voetbal en gingen we met 11 vrouw op pad naar Yerseke om de drie punten op te halen. Helaas door wat geblesseerden moesten we dit keer met zijn elven de drie punten op gaan halen. Toch weerhield ons dit niet om op jacht te gaan naar die belangrijke puntjes. Met de tomtom aan reden we zeeland in. Eenmaal halverwege hadden we de tomtom niet eens meer nodig. De lucht van de mosseltjes kwamen ons tegemoet en we wisten zo de weg naar Yerseke te vinden.
De dames kleden zich om en maakte zich klaar voor de wedstrijd tijdens de warming up. De opstelling is precies zoals vorige week (zie weer het plaatje). Romy in het doel, Joyce rechtsback, Anouk en Melike centraal achterin en Nathalie linksback. Op het midden Samantha op rechts, Kaylee en Beau in het midden en Cindy aan de linkerkant. Voorin stonden Emmelijn en Marleine.
Het fluitsignaal klonk en we gingen gelijk van start. Marleine kreeg al snel een kans nadat zij de verdediging van Yerseke voorbij ging. Helaas kwam de bal bij de keeper terecht. Niet veel later trok Marleine een sprintje en Cindy en Emmelijn gingen met haar mee op zoek naar het doel. Marleine schoot en deze kwam weer op de keeper terecht. Je zou denken dat de keeper heel dik was en dus het hele doel in beslag nam, maar dat was niet zo hoor. Gelukkig was Emmelijn achter Marleine aan gehuppeld en kon de bal opvangen en alsnog de bal in het net schieten; 0-1.
Tussendoor kreeg Yerseke ook nog een kans, maar deze zaterdag stond de verdediging als een huis, zodat de bal er niet doorheen ging. Kon Yerseke toch een gaatje vinden, dan stond Romy daar om ze alsnog uit het doel te houden. De eerste helft speelde we vooral op de helft van Yerseke, goed teken dus. We kregen een corner, maar voordat deze genomen kon worden schoot het bij Marleine in haar lies. Dit hield in dat we wel met 10 vrouw verder moesten….. Ondanks dat de Prinsenland dames met 10 vrouwen stond te spelen bleven de kansen voor ons, maar werden helaas niet benut.
De dames van Prinsenland voelde de spanning. Het is toch zwaar om met 1 vrouw minder op het veld te staan, zowel lichamelijk door het vele lopen als geestelijk. Deze spanning voelde ze ook langs de kant. Michael zat zo vol spanning naar ons te kijken dat hij zelfs kunstgrasgel op zijn tatoeages smeerde. Misschien dat we dan toch maar een zonnebrandcrème moeten kopen?
Enfin we moesten door, want we wilde niet opgeven en de punten aan Yerseke geven. We kregen een vrije trap mee. De scheids van Yerseke hield gelukkig geen fluitconcert door bij elk duwtje te fluiten, maar was rechtvaardig en de vrije trappen gingen gelijk op. Alleen onze vrije trappen werden daarentegen wel goed benut. Kaylee nam de vrije trap en gooide hem over het clubje vrouwen heen. Daar stond Emmelijn klaar om de bal in het net te schieten; 0-2.
Het was rust. De dames werden door de leiding opgepept en we gingen weer vol goede moed het veld op. Bij de dames van Prinsenland sloeg toch de vermoeidheid toe en Yerseke kreeg wat meer speelruimte. Alsnog kwam Yerseke niet verder dan de 16 meter lijn, want Joyce, Melike en Nathalie vingen ze al van te voren op. Als de dames van Yerseke er alsnog doorheen kwamen stond daar onze aanvoerster Anouk die ze alsnog wist uit te spelen. De verdediging was echt ijzersterk deze dag! Het was de taak aan het middenveld om aansluiting te zoeken bij zowel achterin als voorin. Dit vroeg om veel conditie, maar al moesten we het uit onze tenen halen, we bleven gaan.
Na 20 minuten spelen werd Nathalie flink onderuit gehaald door een tegenstander. Zij moest helaas van het veld af, waardoor we met 9 vrouw stonden. Nog pittiger, maar we hielden vol. Ondanks het spelen met 9 vrouw wisten we de zijkant versteld te laten staan door alsnog aanvallen te creëren. Emmelijn was inmiddels op Nathalie der plekje gaan staan, waardoor Kaylee alleen naar voren schoof. Samen met Samantha en Cindy wisten zij een paar keer voor het doel te komen. Zonder resultaat. De kracht was uit ons lichaam, waardoor de ballen te zacht werden geschoten. Doordat wij snel moesten schakelen van aanvallen en verdedigen, kreeg Yerseke toch nog een kans en schoot de bal in het doel. Met nog een kwartier op de klok en 9 vrouw in het veld was het billenknijpen.
Er werd alles aan gedaan om de voorsprong te houden en de drie punten te pakken. De verdediging communiceerde goed met elkaar, de verdediging zakte mee terug en bij balbezit probeerde we de bal zo lang mogelijk bij ons te houden. Slidings werden ingezet om de Yerseke dames tegen te houden. En dat was gelukt. Het fluitsignaal klonk, de supporters aan de kant gingen juichen en de spanning viel bij de dames van Prinsenland van de schouders. Wat ongelofelijk trots waren wij op elkaar om dit voor elkaar te krijgen en het niet op te geven. Doorzettingsvermogen, kracht en passie hield ons op de been en de drie punten gingen mee naar Dinteloord.